مدت‌ها است زمزمه‌ سومین قطعنامه از سوی شورای امنیت سازمان ملل علیه فعالیت‌های صلح‌آمیز هسته‌ای کشورمان به گوش می‌رسد. اما تا کنون روسیه و چین به بهانه‌هایی مانع از صدور چنین قطعنامه‌ای شدند که مهم‌ترین دلیل آن مسلماً طرفداری آنان از ایران نیست و اگر امریکا احساس ضرورت کند با واگذاری اندک امتیازاتی به راحتی می‌تواند نظر آنان را جلب کند. مثلاً اگر در مساله روسیه دور سپر دفاع ضد موشکی را خط بکشد و در مساله چین وضعیت صادرات کالاهای بی‌کیفیت‌اش به امریکا و مرجوع نکردن آن‌ها را حل کند می‌تواند این دو کشور را با خود در رسیدن به توافقی عاجل در تهیه‌ قطعنامه‌ای دیگر علیه کشورمان همراه سازد. البته حصول توافق و صدور هرگونه قطعنامه‌ای بر ضد ایران فرای اثرگذاری، حداقل تا حضور بوش منتفی است و پس از آن هم به دلیل تغییر سیاست‌های دولت امریکا به واسطه‌ روی کار آمدن یک دولت دموکرات می‌تواند دستخوش تغییرات اساسی باشد. اما اشتباهات محاسباتی دولت ایالات متحده با حدود بیست و هشت سال تجربه در مقابل جمهوری اسلامی به شدت عجیب به نظر می‌رسند.