تبليغاتX
Foreign Policy Review - تبعات بمب

تبعات بمب

 

ظاهرن اين قضيه‌ي ملوانان و تفنگ‌داران دريايي بريتانيا قرار نيست كه به سرانجامي برسد. هر روز اخبار جديدتري مي‌رسد. پس از آن خيمه‌شب‌بازي كذايي و دادن اجازه‌ي فروش خاطرات به دستگيرشده‌گان برخلاف روال معمول از سوي وزارت دفاع انگليس، امروز خبري شنيديم كه آن اجازه لغو شد كه دليلش پخش فيلم تفريحات دستگيرشده‌گان در ايران از سوي شبكه‌ي العالم بود.

 

 آزاد شده‌گان در بريتانيا يا از ترس مقامات و يا از ذوق و شوق پول حرف‌هاي زيادي مطرح كردند. مثلن گفتند كه آنان را چند روزي از هم دور نگه داشتند و چشم‌شان را بستند و غيره. من فكر مي‌كنم كه آنان اسير بودند و نه مهمان البته اگر اشتباه نكنم. احتمال ديگري كه در اين ميان مطرح است اين است كه آنان با پذيرايي كه در نيمه‌ي دوم بازداشت از آنان شد شاكي شده‌اند كه چرا نيمه‌ي اول آن چنان نبوده و احتمالن ايران در دادگاه بين‌المللي بايد پاسخ به اين اتهامات را بدهد. بايد به آزاد شده‌گان و ملت شريف بريتانيا گفت كه عزيزان در ايران وقتي دختر و پسري را در خيابان مي‌گيرند از هم جداي‌شان مي‌كنند و تك تك مورد بازجويي قرار مي‌دهند تا با هم چيزي را هماهنگ نكنند و در طول دوران بازجويي حق داشتن هيچ‌گونه ارتباطي ندارند، شما كه نيروي متجاوز هستيد. در ثاني، مگر در ولايت شما در بازجويي چنين نمي‌كنند. آن خانم محترم هم كه محبت زده (بر وزن گرما زده) شده و به رسانه‌ها گفته كه اندازه‌اش را گرفتند تا تابوتي برايش بسازند در حالي‌كه اندازه را براي لباس گرفته بودند. به حق چيز‌هاي نشنيده! برای اطلاعات بیش‌تر از اعترافات چند تن از افراد بازداشتی در ایران کلیک کنید.

 

 البته رسانه‌هاي بريتانيايي هم چيزهاي زيادي گفتند و نوشتند كه قابل تامل بود اما در اين ميان جالب است كه فقط 2 نفر از آن 15 نفر حاضر به فروش خاطرات نشدند، كه حكمن بايد نمك‌گير شده‌ باشند. و نكته‌ي جالبي‌كه امشب شنيدم اين بود كه ايران مي‌خواهد فيلم‌هاي جديد از آنان را منتشر كند كه مي‌توان گفت فعلن ايران در اين مقابله‌ي جديد كم نياورده.

 

از طرفي ديشب در اخبار شنيدم كه ايران به هر دري مي‌زند تا بتواند در شوراي امنيت قطع‌نامه يا بيانيه‌اي براي آزاد كردن ديپلمات‌هاي ايراني ربوده شده در اربيل صادر كند. اندكي تامل كردم و با خود گفتم اگر ايران آن‌ها را آزاد نمي‌كرد، دست‌مان پر بود. فرصتي بود كه استفاده نكرديم. من موافق آزار و اذيت دستگير‌شده‌گان نيستم – گرچه آش نخورده است و دهن سوخته- ولي بايد گفت ملوانان و تفنگ‌داران دريايي انگليس برگ برنده‌اي بودند كه حداقل مي‌توانستيم براي آزادي ديپلمات‌هاي‌مان استفاده كنيم اما افسوس كه از دست داديم.

 

و نكته‌ي آخر اين‌كه دكتر مهاجراني در يكي از نوشته‌هاي‌شان پيشنهاد خوبي دادند و آن اين بود كه ايران مي‌تواند نامه‌ي انگليس را منتشر كند. منظور همان نامه‌اي‌ست كه انگليس داد و طبق آن يك‌سري تعهداتي مطرح كرد و حالا زده زير همه‌چيز البته اگر چنين چيزي وجود داشته باشه. اين همه حرف و حديث زده شده ولي چرا اين نامه تا حالا منتشر نشده جاي تامل دارد.

 

 لينك مطلب | سه شنبه بیست و یکم فروردین 1386 | غدیر ‌نبی‌زاده |