تبليغاتX
Foreign Policy Review - سهــــمیه بندی بنــزین و وبلاگســــتان

سهــــمیه بندی بنــزین و وبلاگســــتان

دیشب جیره بندی بنزین به طرز فجیعی آغاز شد و عده‌ای آن‌را با آتش زدن چند پمپ بنزین و غارت کردن تعدادی فروش‌گاه جشن گرفتند. و البته سالی که نکوست از بهارش پیداست!

 

از طرفی‌ دیگر ما (وب‌لاگ‌نویس‌ها) اهل رسانه‌ایم و دارای یک رسالت. چه در این‌جا باشیم و چه در هر جایی از جهان. 3 روز پیش روز سوم تیر بود در وبلاگستان شور خاطره نویسی موج می‌زد. یکی از اهالی راه افتاده بود و بقیه را دعوت می‌کرد. بالاخره حجم عظیمی از وب‌لاگ‌نویس‌ها به نوشتن خاطرات خود از دو سال پیش پرداختند که در این میان خاطرات خوبی نیز نوشته شد. اما هدف از بیان این مطلب چیز دیگری است. چرا این همه سرمایه (ذهن و وقت انرژی نویسندگان و خوانندگان وبلاگ) باید صرف اموری نه چندان ارزش‌مند هزینه شود؟ و اگر بخواهیم موقعیت کنونی را نیز در شرایط گذشته ضرب کنیم بیش‌تر مطمئن می‌شویم که کاری غیر ارزشی بود.

 

من در یادداشت قبلی نوشته بودم که عمداً از خاطره نویسی سر باز زده‌ام تا مسائل دیگری را زنده کنم ولی متاسفانه جو غالب به سوی خاطره نویسی از آن واقعه تمایل پیدا کرد. دلیلش هم عمومی بودن و ساده بودن موضوع بود. اما به رغم برخی ادعاها، مسائل اصلی مغفول ماندند و هم‌چنان می‌مانند. بحث نامه‌ی 57 استاد دانشگاه مساله‌ی ساده‌ای نبود ولی چه‌قدر بازتاب وبلاگی، به خصوص در وب‌لاگ‌های اصول‌گرایان داشت؟ آن مساله ابعاد مختلفی داشت اما دریغ از مطرح شدن آن و بررسی جوانب مختلفش.

 

اما امروز و پس از جیره بندی شگفت‌ انگیز بنزین، نیاز به انرژی وبلاگی در جمع دوستان وب‌لاگ نویس اعم از اصول‌گرا و اصلاح‌ طلب بیش از خاطره نویسی مورد نیاز است. مساله‌ای که به دلیل بسته بودن به احساسات و نیازهای عموم مردم در جامعه در حال وارد کردن ضرباتی سخت بر پیکر حکومت است و در این میان هوشمندی اصحاب رسانه را در توضیح و تشریح این عمل می‌طلبد. به زعم بنده سهمیه بندی بنزین انتحار تاریخی دولتی بود که با یک حماسه مردمی روی کار آمد و مسلماً ریشخند کسانی را در پی خواهد داشت که خود جرات چنین کاری را نداشتند و اکنون آماده‌ی موج سواری بر اقیانوس نارضایتی مردم‌ اند. البته انتقاداتی بر نحوه‌ی اجرای آن وارد است که در نوشته‌های بعدی به آن اشاره خواهم کرد.

 

در آخر این یادداشت و در این دوره‌ی حساس که بسیاری از نویسندگان هنوز در شوک به سر می‌برند باز هم بر توجه وب‌لاگ‌نویسان بر این امر سرنوشت‌ساز تاکید می‌کنم و از آنان می‌خواهم انرژی وبلاگی خود را بر نقد منصفانه از این موضوع متمرکز کنند. ضمناً لینک مطالب را برایم ارسال کنید تا در اینجا‌ برای اتحاد وب‌لاگ‌نویسان درج و دسترسی به آن‌را آسان‌تر کنم. منتظرم.  

 

 لينك مطلب | چهارشنبه ششم تیر 1386 | غدیر ‌نبی‌زاده |