با فرزان حدادی که صحبت می‌کردم گفت که اندکی‌ست وبلاگ را خوب به‌روز می‌کنم و دوباره شور قبلی را از سر گرفته‌ام. من هم کلی خوشم آمد و تائیدیه بر حرفش گفتم که بله و چنین کردم چنان کردم و برگشتم. بیش تر از سه-چهار روز نگذشته بود که وقتی وارد مطب متخصص داخلی شدم گفت «خدا بد نده!» من هم گفتم: «خدا که بد نمی‌ده». و چند روزی هم طول کشید تا خوبِ خوب که نه، کمی‌ به‌تر شوم.

از حرف فیروز کریمی بعد از باخت تیمش و تنبیهی که برای بازیکنان نام‌دارش اجرا کرده بود، خیلی خوشم آمد. همه‌ی ما حتماً شنیده‌ایم که تا تقّی به  به توقّی می‌خورد دادشان در می‌آید که ای هوار همه‌ی دنیا چنان است و این‌جا چنین. به قول فیروز خان مگر ما باید از الکس فرگوسن تقلید کنیم که سقّز 750 گرمی به اندازه‌ی کفش در هنگام بازی در دهانش می‌جَود؟ گرچه تنبیه تلخی کرد و با واکنش‌های عجیب و غریبی هم برخورد کرد اما به نظرم گامی در بومی‌سازی فوتبال بود. حتی اگر این تنبیه نتیجه‌ی عکس داشته باشد بازهم می‌توان چنین تجربه‌ای را مفید دانست.

اگر یک سری به بازار کتاب بزنید خیل عظیمی از کتاب‌های روانشناسی ترجمه‌ای را می‌بینید که مردم ما با آنان اسیرند. آخر یکی نیست بپرسد کجای این کتاب‌ها به درد مردم ما می‌خورد. مخالف کتاب روانشناسی نیستم، مخالف الگوهای غلط غربی و کپی‌برداری ناهمگون برای کشورم و مردمش هستم. یک‌بار یکی از این کتاب‌ها را خواندم که برای هفتاد پشتم بس بود. اسمش بود: زنان خوب به بهشت می‌روند، زنان بد به هم جا. آخرش هم حتی نتوانستن یک مثال کتاب را با زندگی طبیعی خودمان در ایران تطبیق دهم. خوب البته باید هم درمانی که از طریق مشاوره‌ی مشاورانی که این ترجمان‌ها را به مردم منتقل می‌کنند پیش‌رفتی در حد صفرِ مطلق داشته باشد.

***

وقتی ترکش سفرهای استانی احمدی‌نژاد به پاریس می‌رسد چرا به اصلاح‌طلبان عزیز نرسد؟ تمام داد و فریادهای آنان هم از بی‌نتیجه بودن و خرج زیاد و فلان و بهمان‌های شان هم بی‌خودی‌ست. خودشان‌بهتر از همه می‌دانند. اما سفرهای محمود خان کجا و سفرهای محمد خان کجا؟ احمدی‌نژاد به روستاهای مختلف هم سر‌ می‌زند و با تک‌تک مردم سر می‌زند. این کجا و دیدارهای اتوکشیده‌ی جناب خاتمی در مراکز استان‌ها در سالن‌های مجلل و در جمع مطلق طرف داران کجا! یک خورده هم دچار سوء تفاهم شده‌ام که شاید از همان مریضی‌ام ناشی شده باشد که اگر یکی از بر و بچه‌ها کمک کند ممنون می‌شوم. نمی‌دانم یعنی یادم رفته که اگر دین با آزادی همراه نباشد از میان می‌رود یا آزادی با دین همراه‌ نباشد؟

با یک خارجی از کشورهای مسلمان شرق آسیا صحبت می‌کردم و می‌گفتم من که به خانه‌ی شما آمدم زنت حجاب کامل داشت اما چرا دخترت حجاب نداشت؟ یک خنده‌ی ملیحی کرد و گفت ما مسلمانان متعادل (moderate) هستیم. خب به نظرم باید یک کاری کنیم که این لباس‌های تنگ و کوتاه و بدن‌نما را در اسلام وارد کنیم والا این حکومت ایران که چه عرض کنم، در آینده‌ای نزدیک اسلام هم ساقط می‌شود. بیایید یک کمکی کنید که از فروپاشی اسلام جلوگیری کنیم!!!

نکته‌ی آخر را هم بگویم که در دلم مانده و آن این‌که خداییش وقتی مرعشی مصاحبه می‌کند تا چند روز نیازی به جک و لطیفه نداریم.