اگر یک‌بار سریال تلوزیونی دایی‌جان ناپلئون یا اثر داستانی آن با قلم ایرج پزشکراد را خوانده باشید با یک آدم دونکیشوتی برخورد می‌کنید که از اشغال کشور تا مراسم روضه‌ی همسایه را کار انگلیس می‌داند و عبارت «همه‌اش کار انگلیساست» در این مجموعه بارها و  بارها تکرار می‌شود.

روزنامه‌ شرق در تیرماه 85 مصاحبه‌ای با جفری آدامز سفیر انگلیس در تهران انجام داده بود که اگر از آب و تاب مصاحبه‌ای که معلوم بود در آن بحبوحه‌ی هسته‌ای برای تطهیر چهره‌ی انگلیس در ایران چاپ شده بگذریم، یک نکته‌ی ریز خودنمایی می‌کرد و آن این بود که سفیر انگلیس با نشان دادن کتاب دایی‌جان ناپلئون اشاره کرد که «تمام مشکلات ما اینجاست».

بله. شاید. اما می‌دانید یعنی چه؟ یعنی همه‌ی ما ایرانی‌ها احمقیم. یعنی نادانسته کارها را به کشور دیگری نسبت می‌دهیم. انگلیس می‌گوید اگر مدرکی داری رو کن و الا حرف مفت نزن!

بی‌نظیر بوتو یکی از پتانسیل‌های کرسی نخست‌وزیری و یکی از مهره‌های قدرت‌مند این کشور در سال‌های پس از استعمار در یک انفجار فجیع از صحنه‌ی سیاسی کشور به طور کامل محو شد. اگر انتظار داریم که فرزند 19 ساله‌اش بلاوال علی زرداری حداقل ادامه دهنده‌ی راه مادر باشد سخت در اشتباهیم. او دانشجوی آکسفورد، نماد علمی و عملی بریتانیا در جهان با تمام ملزوماتش است. و سوالی هست؛ چرا بی‌نظیر به بریتانیا رفت؟ و نه به کشورهای دیگر؟ در روزهای پیش از ترور وی، امریکا حمایت‌های آشکاری از او کرد و حالا به یک‌باره او از  صحنه محو شد. اما آیا به راستی او از صحنه کنار رفت یا قدرتمندتر و این‌بار افراطی‌تر به صحنه باز می‌گردد؟

چه کسی او را کشت؟ القاعده‌، طالبان یا گروه‌های اسلام‌گرای دیگر؟ راستی چه فرقی می‌کند. سال‌هاست همه می‌دانند که امریکا به خودی خود جنایتی مرتکب نمی‌شود. در سرزمین فلسطین به دست مزدوران اسرائیلی آدم می‌کشد و در عراق به دست انگلیسی‌ها، جامائیکایی‌ها و پوروتوریکویی‌ها. پس نباید انتظار داشت که امریکا بیاید و رسماً مسئولیت این عملیات را برعهده بگیرد.

شهر من رشت، نماینده‌ای در مجلس داشت قلدر مآب به نام مودب‌پور. او سرطان گرفت و مرد. اکنون پسرش جانشین اوست. حالا چه برسد به این که کسی را بکشند. احساسات مردم علیه گروه مقابل تحریک می‌شود و گروه تحریک شده آرای بی‌نظیری در انتخابات آتی کسب می‌کند. این خیلی چیز عجیبی نیست. چیزی که در لبنان اتفاق افتاد و می‌افتد کپی برابر اصل همین حادثه است. اول افغانستان، سپس عراق، بعد اوکراین و گرجستان و لبنان، و اکنون پاکستان.

پس نام بلاوال علی زرداری این تازه جوان سیاست‌مدار را به خاطر بسپارید. شاید هم جفری آدامز درست بگوید. اما به زودی تاریخ انقضای اطلاعات جاسوسی سی‌آی‌اِی فرا خواهد رسید.