معتقدم و پیش‌تر هم گفته بودم که یکی از جذاب‌ترین و زیباترین پدیده‌های این جهان برای من استراتژی‌های زبانی است. این گونه استراتژی‌ها در بسیاری از نقاط جهان در اولیت اول به لحاظ اهمیت قرار دارند. باید اعتراف کرد که در کشور ما بهای زیادی به آن داده نمی‌شود اما چه ما بها بدهیم و چه ندهیم، مهم و به نظر من از ضروری‌ترین اصول زندگی‌اند. البته چندسالی است که رگه‌هایی از استفاده از چنین استراتژی‌هایی دیده می شود که من قبلا به مثال‌هایی از آن اشاره کردم.

چنان که می‌دانید حدود یک و نیم سال پیش در دانمارک، کاریکاتورهایی در اهانت به پیامبر اسلام مورد چاپ قرار گرفتند که با واکنش‌های متفاوتی در سراسر جهان روبرو شدند. در چند روز گذشته چنین اتفاقی مجدداً رخ داد. آن کاریکاتورها و تعدادی دیگر به صورت گسترده‌تری در نشریات منتشر شدند و به علاوه یکی از نمایندگان پارلمان هلند در یک مستند تصویری که هیچ ارزش هنری ندارد و صرفاً با پشت هم قرار دادن یک سری تصاویر قرار گرفته، اهانت‌های متفاوتی را متوجه ماهیت اسلام کرد.

در دو پست گدشته مطالب در این مورد آمده که تا حدودی در این مورد روشنگری کرده و البته مطالبی هم در آینده خواهد آمد. اما نکته‌ای که اکنون می‌خواهم بدان اشاره کنم استفاده‌ی هلند از گونه‌ای از گفتمان برای درپوش گذاشتن بر این اهانت است.

بلافاصله پس از انتشار فیلم فتنه، نماینده‌ی پارلمان اروپا، سفیر هلند در ایران، کاردار اسلونی (رئیس دوره‌ای اتحادیه‌ی اروپا) و وزیر خارجه‌ی هلند این مساله را محکوم کردند. اما اخیراً با یک تصویر فلش مواجه شدم که در آن به مسلمانان گفته می شود هلند را دوست بدارند و  از طرف هلند هم گفته می شود که این کشور مسلمانان را دوست دارد. البته این فلش لوگوی طوماری است از طرف هلند که هلند را از این کار تبرئه می‌کند و معتقد است این کشور پیمان دوستی عمیقی با مسلمانان دارد. شما را به دیدن این تصاویر دعوت می‌کنم.